Σωκράτης Μάλαμας- Ηλιόπετρα

Γεννιέται ο κόσμος όταν φιλιούνται δυο
Η αγάπη πόλεμος, πόρτα που ανοίγει
Μέσα στα σπλάχνα σταλάζει λίγο φως
Είναι φεγγίτες τα σώματα που σμίγουν.

Πλάι μου βαδίζεις σαν δέντρο σκιερό
Κάτω από έναν ήλιο δίχως ηλικία
Τα μάτια σου είναι κρήνες ονείρου όπου παν
Συχνά και ξεδιψάν τα άγρια θηρία.

Αλλάζει ο κόσμος όταν φιλιούνται δυο
Μεταμορφώνεται, όλα αγιάζουν
Ο σκλάβος βγάζει στους ώμους του φτερά
Παύεις να είσαι ένας ακόμα ίσκιος.

Ζητάω το πρόσωπό σου, ξανά παραληρώ
Βραγιά των γιασεμιών και στην πληγή αλάτι
Αγκάθι του θανάτου, αυγή του φεγγαριού
Γραφή θαλασσινή απάνω στον βασάλτη.

Μικραίνει ο κόσμος όταν φιλιούνται δυο
Γίνεται η κάμαρα κέντρο του κόσμου
Και μισανοίγεις σαν φρούτο ώριμο
Ή σαν αστέρι εκρήγνυται και σβήνει.

Η φούστα σου παφλάζει φτιαγμένη από νερό
Τα κόκαλά μου βρέχει με τη μία
Μα όσο και να βρέχεις δε θα φοβηθώ
Γιατί είναι η κοιλιά σου ηλιόλουστη πλατεία.

Γυμνός ο κόσμος όταν κυλιούνται δυο
Από τον ίλιγγο πάνω στη χλόη
Λύνονται οι κάβοι, σαλπάρουν οι ψυχές
Ο χώρος είναι σιωπή και φως μονάχα.

Nama - Mazi sou Pare me

Θάλασσες τα όνειρά μου,
καραβάκι στ' ανοιχτά μου, εσύ...
Έλα, πάρε με, ταξίδεψέ με,
όπου θέλεις πήγαινέ με, εσύ...

Ήλιος στο παράθυρό μου,
σύννεφο στον ουρανό μου, εσύ...
Όλα τ' άλλα στη ζωή μου ψέμα
Η μόνη αλήθεια είσαι για 'μένα εσύ...

...ώσπου να φανείς πόσες φορές σ' αρνήθηκα
σ' άλλες αγκαλιές να σε ζητώ...
Τώρα είσαι εδώ κι όλα ξανά γεννήθηκαν
κι όλα μέχρι χθες τα ξεχνώ..

Μαζί σου πάρε με, στον ήλιο βγάλε με
Ξεκινάμε απ' την αρχή!
Φύγαμε μάτια μου
Όλα κομμάτια μου
Μαζί σου κι όπου βγει!

Μελαγχολική βροχούλα,
μου λειψες για μια στιγμούλα, εσύ...
Έλα, πες το μου να το θυμάμαι,
είσαι εδώ και δεν φοβάμαι, εσύ...

Γέλα μου παράπονο μου,
δάκρυ μου, χαμόγελό μου, εσύ...
Όλα στα χαρίζω, όλα δικά σου!
Κράτα με στην αγκαλιά σου, εσύ...

ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΟΣ - ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΑΡΔΗΣ

Κατά βάθος είμαι εθνική οδός
φορτωμένος είμαι και αδειανός
πάνω μου περνάνε χίλιες διαδρομές
ανηφόρες και κατηφοριές

Έρχομαι και φεύγω το `χω δει το έργο
ξέρω πως τελειώνει και πως ξαν’ αρχινά
Θα `ρθω και θα φύγω κι ίσως λίγο λίγο
να συναντηθούμε κι εμείς στο πουθενά

Κατά βάθος είσαι πέλαγο βαθύ
τόσοι που έχουν μέσα σου χαθεί
λαθρομετανάστες σε κλειστά σκαριά
και ποτέ τους δε θα βρουν στεριά

Έρχομαι και φεύγω το `χω δει το έργο
ξέρω πως τελειώνει και πως ξαν’ αρχινά
Θα `ρθω και θα φύγω και ίσως λίγο λίγο
να συναντηθούμε και εμείς στο πουθενά

Nama -To Fos Kai I Arxi

Απ όσα ονειρεύτηκα κι απ όσα έχω ζήσει
Απ όσα αγάπησα κι απ όσα μισώ
Απ όσα κουράστηκα και πίσω έχω αφήσει
Απ όσα γυρεύω στο σκοτάδι να βρω

Απ όλα όσα πέρασα κι απ όσα θυμάμαι
Απ όσα φοβάμαι και απ όσα έχω δει
Απ όλα όσα θέλησα να έχω και να μαι
Απ όσα χτυπάνε δίχως πως και γιατί

Η αγάπη μου είναι πιο δυνατή

Στην άγρια θάλασσα του κόσμου
Η αγάπη μου είναι χαμένο νησί
Η αγάπη μου είναι ο άγγελός μου
Στη νύχτα του κόσμου το φως και η αρχή

Απ όσα έχω χάσει και απ όσα έχω δώσει
Απ όσα αρνήθηκα και απ όσα μπορώ
Απ όλα όσα πίστεψα και μ έχουν προδώσει
Απ όσα με τράβηξαν στο δρόμο να βγω

Απ όσα τελειώσανε κι απ όσα θα γίνουν
Απ όσα θα μείνουν και απ όσα χαθούν
Απ όσα περνάνε και σημάδια μου αφήνουν
Απ όσα γελάνε πριν το τέλος να δουν

Η αγάπη μου είναι πιο δυνατή

Στην άγρια θάλασσα του κόσμου
Η αγάπη μου είναι χαμένο νησί
Η αγάπη μου είναι ο άγγελός μου
Στη νύχτα του κόσμου το φως και η αρχή

Όναρ - Γαλάζιες ερωμένες

Δικιά σου πάλι η μοίρα
κι όλα τα ψέματα σου
τα είπες στον καθρέφτη
ν' αλλάξουν τα όνειρά σου

Κι όλοι αυτοί που είπαν
πως τέλειωσε η γενιά σου
Μικρές νεράιδες που έκλεψαν,
που πήραν τη χαρά σου

όπως κι οι ώρες που' χες δει
να ζουν σε μέρες ξένες ΄
Μοιάζουν μ' αυτές που αγάπησες
πουτάνες κι ερωμένες

Να, να, να ...
Γαλάζιες ερωμένες

Προάγγελος ο πόθος σου
και μια καινούργια αγάπη
αυτά που φαίνονται απλά
σου άγγιξαν την πλάτη

Να, να, να ...
Γαλάζιες ερωμένες...

Βαρδης Αντώνης - Ξυπνησα 5 το πρωι

Χτες στ' όνειρό μου είδα πως μ' αναζητούσες,
όταν εσύ στη Σαλονίκη τραγουδούσες,
ξύπνησα πέντε το πρωί
και με κομμένη αναπνοή
σου τηλεφώνησα, μα έλειπες εσύ.
Έξω η νύχτα ήταν μαύρη σαν κατράμι
ούτ' ένα άστρο δεν φαινόταν απ' το τζάμι.
Τ' όνειρο σκέφτομαι ξανά
ανησυχώ και με πονά
μα εσύ δεν είσαι δεν υπάρχεις πουθενά.

Ξημερώνει και λείπεις ακόμα
τ' όνομά σου μου καίει το στόμα.
Πού γυρνάς και ποιος ξέρει πού να 'σαι,
σε ποια ξένη αγκαλιά να κοιμάσαι.

Η υποψία το μυαλό στα δυο χωρίζει
του έρωτά σου το φαρμάκι ξεχειλίζει,
απελπισμένα σε ζητώ
σ' ένα τρελό κυνηγητό.
Αχ! μόνο στ' όνομα έχεις κάτι απ' το Χριστό.

Όσα αγάπησα σε σένα με πληγώνουν
πάντα κρατούσες μυστικά που με σκοτώνουν.
Παίρνω τηλέφωνο ξανά,
"πού είσαι" μου λες, μα ειλικρινά
τώρα για σένανε δεν θα 'μαι πουθενά.

Έχει νυχτώσει, έχω πιεί και είμαι λιώμα,
ο εγωισμός μου έχει φτάσει ως το χώμα.
Κι όπως η σκέψη ακολουθεί
του χωρισμού τη διαδρομή,
κάνω προσπάθεια να μάθω το γιατί.

Ήρθε ένας μάγος - Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ήρθε ένας μάγος που έβγαζε ήλιους απ’ τα μανίκια
κι απ’ το καπέλο του έπεφταν νησιά
έκλεισε μες στη χούφτα σου θαλασσινά χαλίκια
άνοιξες και πέταξαν πουλιά
Κι έγινα κι εγώ ένα λαμπάκι πάνω απ’ την υδρόγειο
φεγγάρι να βουτήξω στη Μεσόγειο
Ύστερα ο μάγος έσπασε δυο γυάλινα ποτήρια
κι έφτιαξε από τα θρύψαλα νερό
θα κόβεσαι είπε αν μόνη σου το ακουμπάς στα χείλια
θα ξεδιψάς αν πίνετε κι οι δυο
Κι έγινα κι εγώ ένα λαμπάκι πάνω απ’ την υδρόγειο
φεγγάρι να βουτήξω στη Μεσόγειο

Σωκράτης Μάλαμας - Δρόμο άλλαξε ο αέρας

Δρόμο άλλαξε ο αέρας
και φυσάει μες στην ψυχή
και σηκώνονται τα φύλλα
και χορεύει το κορμί

Στο `πα να μη σεργιανίζεις
σαν φυσούν τα ρεύματα
μα συ ανάστροφα βαδίζεις
και ζητάς μπερδέματα

Δρόμο άλλαξε κι ο δρόμος
και τραβάει για το γκρεμό
μα έχει κι ο γκρεμός δρομάκια
και μπορώ να τα πατώ

Στο `πα να μη με τρομάζεις
σαν γεννιέμαι απ’ την αρχή
γιατί θα γινώ αγρίμι
κι όχι αθάνατο παιδί

Στο `πα να μη σεργιανίζεις
σαν φυσούν τα ρεύματα
μα συ ανάστροφα βαδίζεις
και ζητάς μπερδέματα

Σωκράτης Μάλαμας - Ταξίδι.

Ξύπνησε μες τα στήθια μου ένα ζεστό αεράκι
κι είπα να πάρω τα βουνά, μ' έπιασε το μεράκι.

Ανέβηκα στον Όλυμπο και κοίταξα μακριά

της Ήρας τα αρώματα
του Δία τα καμώματα
όλα στρωμένα στις κορφές
κρίνα, στολίδια κι ευωδιές.

Ψυχή ησυχία για να βρεις
πρέπει πολύ να παιδευτείς
σα να πληρώνεις τον καιρό
με πόνο και με στεναγμό.

Χαμήλωσα τα μάτια μου
με πήρε η κατηφόρα
μες την Αθήνα βρέθηκα
και τη βουή βαρέθηκα
αμάξια με τυλίξανε
κα οι καπνοί με πνίξανε.

Μα εγώ θαρθώ και θα σε βρω
μες το δικό σου κόσμο
τα θαύματα που πίστεψα
τα χρόνια μου π' αχρήστευσα
κι όλα θ' αλλάξουν ξαφνικά
σαν έργο μες το σινεμά.

Ψυχή ησυχία για να βρεις
πρέπει πολύ να παιδευτείς
σα να πληρώνεις τον καιρό
με πόνο και με στεναγμό
σα να πληρώνεις τον καιρό
με πόνο και με στεναγμό.

ANTONIS BARDIS - POU GYRNAS

Πάλι δε σε είδα, βασανάκι μου φευγάτο,
πίκρα το Σαββάτο και φαρμάκι η Κυριακή.
Ήπια με τον πόνο και με πήρε από κάτω
και τη νύχτα ρώτησα για σένα να μου πει.

Πού γυρνάς, πώς περνάς,
ποιον στα μάτια κοιτάς;
Ποιο θεό προσκυνάς,
ποια ρεφρέν τραγουδάς;

Πού να ξημερώνεις, ποιος να σ’ αγκαλιάζει
και για μένα τώρα δε σε νοιάζει;
Πού να ξημερώνεις, ποιος να σ’ αγκαλιάζει
έξω απ’ το παιχνίδι ποιος με βγάζει;

Πού γυρνάς, πώς περνάς,
ποιον στα μάτια κοιτάς;
Ποιο θεό προσκυνάς,
ποια ρεφρέν τραγουδάς;

Πάλι δε σε είδα και ξενύχτησα στο δρόμο
έξω από τον κόσμο και χωρίς προοπτική.
Είπα με τον πόνο μου τραγούδια για τον πόνο
και τη νύχτα ρώτησα για σένα να μου πει.

Αντώνης Βαρδής - Κάτι τέτοιες νύχτες

Έχω μια διάθεση απόψε να σε δω
Αχ και τι δε θα `δινα να `ρχόσουνα εδώ,
τα δικά σου βήματα ν' ακούσω στα σκαλιά
κι ύστερα στην πόρτα, να γυρίζεις τα κλειδιά

Άσχημα παιχνίδια που μου παίζει το μυαλό,
με τη φαντασία μου σε φέρνω πάλι εδώ,
να με νανουρίζεις με τραγούδια και φιλιά
να `σαι η ζωή μου, όπως ήσουνα παλιά...

Κάτι τέτοιες νύχτες που βουλιάζω στο ποτό,
μου περνάει η σκέψη πως ακόμα σ' αγαπώ...
Κάτι τέτοιες νύχτες να ησυχάσω δεν μπορώ,
θέλω να γυρίσεις,
να σ' αγγίξω,
να σε δώ...

Κρύβεσαι κι απόψε στην ανάσα των κεριών
γίνεσαι ο στίχος πονεμένων τραγουδιών,
σα μελαγχολία τη καρδιά μου τυραννάς
σαν την αμαρτία μες το αίμα μου κυλάς

Θα `θελα μια νύχτα να κοιμόμασταν μαζί,
μες την αγκαλιά σου να με πάρεις σαν παιδί
να `λιωνε στη φλόγα του φιλιού μας ο καημός,
πάντα με πονάει ο δικός σου χωρισμός...

Κάτι τέτοιες νύχτες που βουλιάζω στο ποτό,
μου περνάει η σκέψη πως ακόμα σ' αγαπώ...
Κάτι τέτοιες νύχτες να ησυχάσω δεν μπορώ,
θέλω να γυρίσεις,
να σ' αγγίξω,
να σε δώ...

Δημήτρης Μπάσης - Η ζωή

Μη μου ζητάς τραγούδια
χθεσινά ξαναφορεμένα
μην ψάχνεις τα φεγγάρια
τα παλιά τα περπατημένα.

Η ζωή
ξεκινά δυνατά και πατά
σ' άλλους γαλαξίες
συγχωρεί
τους πολύ τολμηρούς
τους τρελούς και τις αξίες
η ζωή
τρέχει μ' έτη φωτός
ο καιρός δεν την τρομάζει
προχωρεί
και γι' αγάπες παλιές
ούτε που το κουβεντιάζει.

Μη μου ζητάς θυσίες
αρκετές έκανα για σένα
έχω πολλές αιτίες
που κρατώ το αύριο για μένα.

Υλαγιαλή - Ορφέας Περίδης

Γλυκό μ’ αστέρι του Βοριά,
τώρα που σβήνουνε τα φώτα,
πάρε μακριά μου τη βαριά σκιά,
και δωσ’ μου ρότα...

Υλαγιαλή, υλαγιαλή, υλαγιαλή,
μέσα στη νύχτα με πηγαίνουν οι ανέμοι,
κι όπου και πατήσω και σταθώ σαν το πουλί,
τρέμει η καρδούλα μου και το φτερό μου τρέμει...

Άβυσσος άγρυπνη που πάντα με καλεί,
και σέρνει εκεί, σέρνει εκεί πέρα την ψυχή μου,
Υλαγιαλή, υλαγιαλή,
λάμψε καλή σαν αστραπή χρυσού και ασήμου...

Υλαγιαλή, υλαγιαλή, υλαγιαλή,
μέσα στη νύχτα με πηγαίνουν οι ανέμοι,
κι όπου και πατήσω και σταθώ σαν το πουλί,
τρέμει η καρδούλα μου και το φτερό μου τρέμει...

Υλαγιαλή, υλαγιαλή, υλαγιαλή,
μέσα στη νύχτα με πηγαίνουν οι ανέμοι,
κι όπου και πατήσω και σταθώ σαν το πουλί,
τρέμει η καρδούλα μου και το φτερό μου τρέμει...

ΧΑΡΗΣ ΚΑΙ ΠΑΝΟΣ ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΣ - Όμορφη μέρα

Όμορφη μέρα 

Μες΄ τη δροσιά σου 

Χαμογελούν τα λόγια μου

Η αγάπη παίρνει τα τραγούδια 

Όμορφη μέρα 

Μες΄ τη δροσιά σου 

Ξεχάστηκα 

Ξεχάστηκα 

Σαν καταιγίδα - Λιζέτα Καλημέρη

Σαν καταιγίδα
σαν καταιγίδα να 'σαι
που ζευγαρώνει το πρωί
νεροσταλίδα μετά τη μπόρα να 'σαι
που αντιστέκει στη ροή.

Σαν καταιγίδα
σαν καταιγίδα ρίξε
τους κεραυνούς σου να γευθώ
ξερό χορτάρι βροχή που θέλω να 'σαι
απ' τη δροσιά σου να σωθώ.

Πηγή ονείρων το κορμάκι σου
κι εγώ απλός ονειροκρίτης
το νου απλώνω για ένα γέλιο σου
μα εσύ γλιστράς σα σταλακτίτης

Σαν καταιγίδα
σαν καταιγίδα πνίξε
της ενοχής σου την ηχώ
με την ορμή σου την πυρκαγιά μου σβήσε
κι εγώ δε θα αντισταθώ.

Πηγή ονείρων το κορμάκι σου
κι εγώ απλός ονειροκρίτης
το νου απλώνω για ένα γέλιο σου
μα εσύ γλιστράς σα σταλακτίτης

Μάνος Ξυδούς - Για σένα στις επιθυμίες μου (Μελοποιημένο ποίημα της Κικής Δημουλά)

Μελοποιημένο ποίημα της Κικής Δημουλά από τον συνθέτη Κώστα Παρίση. 

Περιλαμβάνεται στον δίσκο ΜΑΝΟΣ ΞΥΔΟΥΣ - ΒΡΑΔΙΑΣΕ, ΤΑ ΞΑΝΑΛΕΜΕ. 

Ερμηνεύει ο Μάνος Ξυδούς, συμετέχει η Μαριάννα Γερασιμίδου

Μάνος Ξυδούς - Εσύ Εκεί - Τέσσερα χρόνια από τη μέρα που έφυγε ο πρίγκηπας .

Ο Μάνος Ξυδούς, γεννήθηκε το 1953 στους Αγίους Αναργύρους. Απεβίωσε στο Νέο Φάληρο στις 13 Απριλίου 2010 από ανακοπή καρδιάς ενώ πραγματοποιούσε πρόβες, σε ηλικία 57 ετών.

Δισκογραφία

Με τους Dreamer and the Full Moon

• Sandrina (1985)
• Never give it up (1986)
• Anne Frank (1986)

Με τους Πυξ Λαξ

• Τι άλλο να πεις πιο απλά (1990)
• Ζόρικοι καιροί (1991)
• Ο ήλιος του χειμώνα με μελαγχολεί (1993)
• Για τους πρίγκηπες της δυτικής όχθης (1994)
• Ο μπαμπούλας τραγουδάει μόνος τις νύχτες (1996)
• Νυχτερινός περίπατος στην ιερά οδό (1997)
• Ζωντανή ηχογράφηση στην ιερά οδό (1997)
• Παίξε παλιάτσο τα τραγούδια σου τελειώνουν(1997)
• Ο έρωτας κοιμήθηκε νωρίς (1998)
• Στίλβη (1998)
• Άσε την εικόνα να μιλάει (1999)
• Νετρίνο (1999)
• Υπάρχουν Χρυσόψαρα Εδώ; (1999)
• Τα δοκάρια στο γρασίδι περιμένουν τα παιδιά (2001)
• Από εδώ κι από κει... (2002)
• Χαρούμενοι στην πόλη των τρελών (2003)
• Τέλος - Live Στο Λυκαβηττό (2004)

Προσωπικοί Δίσκοι

• Κανάστα (2005), συμμετέχει η Σαμπάντα
• Περιμένοντας το νέκταρ (2006), συμμετέχει το Άρωμα Γυναίκας
• Μέχρι να πάρεις παγωτό, σε βρίσκει ο χειμώνας (2007), με τον Πάνο Κατσιμίχα
• Βράδιασε, τα ξαναλέμε (2007)
• Τ' αστέρια θα 'ναι πάντα μακριά (2008)
• Όταν θα φύγω ένα βράδυ από ’δω (2010)

Συμμετοχές σε δίσκους άλλων καλλιτεχνών

• Να προσέχεις (1989) – Νίκος Νομικός
• Άσε με να σε λέω θάλασσα (1994) – Νίκος Νομικός
• Παραμύθι με λυπημένο τέλος (1995) – Μίλτος Πασχαλίδης
• Άσωτος Υιός (1996) - Νίκος Πορτοκάλογλου
• Του έρωτα και της φυγής (1998) – Δημήτρης Μητροπάνος
• Άχρηστα ρολόγια (1999) – Domenica
• Αλλάζει κάθε που βραδιάζει (1999) – Ελένη Τσαλιγοπούλου
• Μην πετάς θα σε δουν (2000) – Όναρ
• Τίποτα δεν κρύβεται κάτω απ’τον ήλιο (2000) – Σύννεφα με παντελόνια
• Έντεκα (2000) – Λάκης Παπαδόπουλος
• Η άσφαλτος που τρέχει (2001) – Γιώργος Νταλάρας
• Προσέχω δυστυχώς (2002) – Βασίλης Παπακωνσταντίνου
• Λόγια της νύχτας (2002) – Βασίλης Καρράς
• Στη θάλασσα των μυστικών (2005) – Βωξ & Γιάννης Κότσιρας
• Χωρίς βαλίτσα και παλτό (2006) – Γιάννης Κούτρας
• Χειμωνανθός (2006) – Γιάννης Χαρούλης
• Στη διαπασών (2008) – Δημήτρης Μητροπάνος
• Οι Βωξ ερμηνεύουν Γιάννη Μακρόπουλο (2008) – Βωξ
• Μπαλαρίνες επιτρέπονται (2009) - Φίλιππος Πλιάτσικας
• Καλυνήχτα Barney (2009) – Κώστας Χρονόπουλος
• Η μαφία των Αγίων (2009) – Μάνος Λυδάκης
• KollektivA (2010) - KollektivA

(Τα στοιχεία της δισκογραφίας του είναι αναδημοσίευση από τη σελίδα του στην ελληνική Βικιπαίδεια .)

ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΚΑΡΑΒΙ - ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΛΗΣ

Σπασμένο καράβι να `μαι πέρα βαθιά έτσι να `μαι
με δίχως κατάρτια με δίχως πανιά να κοιμάμαι
Να `ν’ αφράτος ο τόπος κι η ακτή νεκρική
γύρω γύρω με κουφάρι γειρτό και με πλώρη εκεί που θα γείρω
Να `ν’ η θάλασσα άψυχη και τα ψάρια νεκρά
έτσι να `ναι και τα βράχια κατάπληκτα και τ’ αστέρια μακριά να κοιτάνε
Δίχως χτύπο οι ώρες και οι μέρες θλιβές δίχως χάρη 

κι έτσι κούφιο κι ακίνητο μες σε νύχτες βουβές το φεγγάρι 

 Έτσι να `μαι καράβι γκρεμισμένο νεκρό
έτσι να `μαι σ’ αμμουδιά πεθαμένη και κούφιο νερό να κοιμάμαι

Ποίηση  Γιάννης Σκαρίμπας

Χρήστος Θηβαίος ~ Δεν Είμαι Άλλος

Πίσω απ’ το φως της μουσικής που ταξιδεύεις
είσαι ολόκληρη αργεντίνικο τανγκό
Και μήτε στ’ όνειρό σου πια δε με γυρεύεις
όπως παλιά μ’ ένα σκοπό χερουβικό

Και για τον κόσμο που μισείς δεν είμαι άλλος
Και για τον κόσμο που αγαπάς δεν είμαι αυτός
άλλοι νομίζανε πως ήμουνα μεγάλος
κι από σπουργίτι θα γινόμουνα αετός

Μες τα νεκρά τα καφενεία ρίχνει χιόνι
κι εγώ πενθώ την ερημιά ενός φιλιού
που σαν το ρούχο η αγάπη μας παλιώνει
κι είναι σαν ήχος χαλασμένου πιστολιού

Και για τον κόσμο που μισείς δεν είμαι άλλος
Και για τον κόσμο που αγαπάς δεν είμαι αυτός
άλλοι νομίζανε πως ήμουνα μεγάλος
κι από σπουργίτι θα γινόμουνα αετός

Και για τον κόσμο που μισείς δεν είμαι άλλος
Και για τον κόσμο που αγαπάς δεν είμαι αυτός
άλλοι νομίζανε πως ήμουνα μεγάλος
κι από σπουργίτι θα γινόμουνα αετός

Babis Stokas-Senor

Senor, Senor
Μήπως ξέρεις να μου πεις
πού πηγαίνεις ποιον θα βρεις
Στο όνειρο μου σε έχω ξαναδεί
και νομίζω ότι ζεις ακόμα εκεί

Senor, Senor
Πού να κρύβεται κι αυτή
με ποιον να `ναι πού να ζει
Βαρέθηκα την πόρτα να κοιτάω
για ποιο ψέμα και ποια αλήθεια ξενυχτάω;

Έχει γίνει ο αέρας σιδερένιος σταυρός
Σαν αυτό που κρατούσε ο γυμνός της λαιμός
Κι αυτή η φάλτσα ορχήστρα παίζει σαν να γελά
Μοιάζει να με φωνάζει και να μην με ξεχνά

Senor, Senor
Ζω σ’ αυτό το σπασμένο βαγόνι
μ’ ένα δράκο που σκοτώνει
Με καλώδια κρατιέμαι ζωντανός
έχω αλλάξει και η ζωή με θέλει αλλιώς
Έχει γίνει και ο αέρας σιδερένιος σταυρός...

Senor, Senor
Ό,τι έχει μείνει από μένα
στο πάτωμα θέλω απλώς να μαζέψω
Δώσε μου ακόμα ένα λεπτό
κι είμαι έτοιμος αν είσαι εσύ κι εγώ

Senor, Senor
Ζω σ’ αυτό το σπασμένο βαγόνι...