ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΟΣ - ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΑΡΔΗΣ

Κατά βάθος είμαι εθνική οδός
φορτωμένος είμαι και αδειανός
πάνω μου περνάνε χίλιες διαδρομές
ανηφόρες και κατηφοριές

Έρχομαι και φεύγω το `χω δει το έργο
ξέρω πως τελειώνει και πως ξαν’ αρχινά
Θα `ρθω και θα φύγω κι ίσως λίγο λίγο
να συναντηθούμε κι εμείς στο πουθενά

Κατά βάθος είσαι πέλαγο βαθύ
τόσοι που έχουν μέσα σου χαθεί
λαθρομετανάστες σε κλειστά σκαριά
και ποτέ τους δε θα βρουν στεριά

Έρχομαι και φεύγω το `χω δει το έργο
ξέρω πως τελειώνει και πως ξαν’ αρχινά
Θα `ρθω και θα φύγω και ίσως λίγο λίγο
να συναντηθούμε και εμείς στο πουθενά

Βαρδης Αντώνης - Ξυπνησα 5 το πρωι

Χτες στ' όνειρό μου είδα πως μ' αναζητούσες,
όταν εσύ στη Σαλονίκη τραγουδούσες,
ξύπνησα πέντε το πρωί
και με κομμένη αναπνοή
σου τηλεφώνησα, μα έλειπες εσύ.
Έξω η νύχτα ήταν μαύρη σαν κατράμι
ούτ' ένα άστρο δεν φαινόταν απ' το τζάμι.
Τ' όνειρο σκέφτομαι ξανά
ανησυχώ και με πονά
μα εσύ δεν είσαι δεν υπάρχεις πουθενά.

Ξημερώνει και λείπεις ακόμα
τ' όνομά σου μου καίει το στόμα.
Πού γυρνάς και ποιος ξέρει πού να 'σαι,
σε ποια ξένη αγκαλιά να κοιμάσαι.

Η υποψία το μυαλό στα δυο χωρίζει
του έρωτά σου το φαρμάκι ξεχειλίζει,
απελπισμένα σε ζητώ
σ' ένα τρελό κυνηγητό.
Αχ! μόνο στ' όνομα έχεις κάτι απ' το Χριστό.

Όσα αγάπησα σε σένα με πληγώνουν
πάντα κρατούσες μυστικά που με σκοτώνουν.
Παίρνω τηλέφωνο ξανά,
"πού είσαι" μου λες, μα ειλικρινά
τώρα για σένανε δεν θα 'μαι πουθενά.

Έχει νυχτώσει, έχω πιεί και είμαι λιώμα,
ο εγωισμός μου έχει φτάσει ως το χώμα.
Κι όπως η σκέψη ακολουθεί
του χωρισμού τη διαδρομή,
κάνω προσπάθεια να μάθω το γιατί.

ANTONIS BARDIS - POU GYRNAS

Πάλι δε σε είδα, βασανάκι μου φευγάτο,
πίκρα το Σαββάτο και φαρμάκι η Κυριακή.
Ήπια με τον πόνο και με πήρε από κάτω
και τη νύχτα ρώτησα για σένα να μου πει.

Πού γυρνάς, πώς περνάς,
ποιον στα μάτια κοιτάς;
Ποιο θεό προσκυνάς,
ποια ρεφρέν τραγουδάς;

Πού να ξημερώνεις, ποιος να σ’ αγκαλιάζει
και για μένα τώρα δε σε νοιάζει;
Πού να ξημερώνεις, ποιος να σ’ αγκαλιάζει
έξω απ’ το παιχνίδι ποιος με βγάζει;

Πού γυρνάς, πώς περνάς,
ποιον στα μάτια κοιτάς;
Ποιο θεό προσκυνάς,
ποια ρεφρέν τραγουδάς;

Πάλι δε σε είδα και ξενύχτησα στο δρόμο
έξω από τον κόσμο και χωρίς προοπτική.
Είπα με τον πόνο μου τραγούδια για τον πόνο
και τη νύχτα ρώτησα για σένα να μου πει.

Αντώνης Βαρδής - Κάτι τέτοιες νύχτες

Έχω μια διάθεση απόψε να σε δω
Αχ και τι δε θα `δινα να `ρχόσουνα εδώ,
τα δικά σου βήματα ν' ακούσω στα σκαλιά
κι ύστερα στην πόρτα, να γυρίζεις τα κλειδιά

Άσχημα παιχνίδια που μου παίζει το μυαλό,
με τη φαντασία μου σε φέρνω πάλι εδώ,
να με νανουρίζεις με τραγούδια και φιλιά
να `σαι η ζωή μου, όπως ήσουνα παλιά...

Κάτι τέτοιες νύχτες που βουλιάζω στο ποτό,
μου περνάει η σκέψη πως ακόμα σ' αγαπώ...
Κάτι τέτοιες νύχτες να ησυχάσω δεν μπορώ,
θέλω να γυρίσεις,
να σ' αγγίξω,
να σε δώ...

Κρύβεσαι κι απόψε στην ανάσα των κεριών
γίνεσαι ο στίχος πονεμένων τραγουδιών,
σα μελαγχολία τη καρδιά μου τυραννάς
σαν την αμαρτία μες το αίμα μου κυλάς

Θα `θελα μια νύχτα να κοιμόμασταν μαζί,
μες την αγκαλιά σου να με πάρεις σαν παιδί
να `λιωνε στη φλόγα του φιλιού μας ο καημός,
πάντα με πονάει ο δικός σου χωρισμός...

Κάτι τέτοιες νύχτες που βουλιάζω στο ποτό,
μου περνάει η σκέψη πως ακόμα σ' αγαπώ...
Κάτι τέτοιες νύχτες να ησυχάσω δεν μπορώ,
θέλω να γυρίσεις,
να σ' αγγίξω,
να σε δώ...

Καλό ταξίδι Αντώνη ...

Δυσκολη μερα... μελαγχόλική με βροχή και αποχαιρετισμούς. 

Έφυγε ένας τεράστιος τραγουδοποιός με όλη τη σημασία της λέξης. 

Καλό ταξίδι Αντώνη.