Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

Όνειρο



Όνειρο
που γλίτωσε από την εποχή των μετάλλων 
που γλίστρησε από την απόχη του τετράγωνου πρωινού 
με γλώσσα σκληρή του κουβεντιάζω 

Ένα-ένα του ξεριζώνω τα τρυφερά δόντια 
μα εκείνο σαν μωρό χαμογελάει κι ανοίγει 
μια κρύπτη κατακόκκινη 
κάτω από τη γυναίκα 
που είμαι 

Όνειρο - Μυρτώ Αναγνωστοπούλου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...