Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2013

The Lake House (2006)

Ακόμα μια ρομαντική ταινία με πρωταγωνιστή τον Keanu Reeves ήταν στο πρόγραμμα μου και αυτή τη φορά μαζί του είχε για παρτενερ την Sandra Bullock που έχει μεγάλη προυπηρεσία σε αυτό το είδος. Το The Lake House (2006)  όμως δεν είναι μια συνηθισμένη ρομαντική ταινία με έρωτες και αγάπες καθώς περιέχει και το στοιχείο της επιστημονικής φαντασίας μέσα και στην υπόθεση της εμπλέκεται και το ταξίδι στο χρόνο.Τη βοηθάει αυτό άραγε να ξεχωρίσει και να αφήσει καλές εντυπώσεις ή την παγιδεύει το ίδιο της το σενάριο που μπλέκεται με ξένα στοιχεία ως προς το είδος;





Οι δύο πρωταγωνιστές ερωτεύονται εξ αποστάσεως και δια αλληλογραφίας καθώς ο ένας είναι ο τωρινός κάτοικος του σπιτιού στο οποίο ζούσε η δεύτερη πριν δυο χρόνια.Το πρόβλημα που έχουν όμως δεν είναι η απόσταση που τους χωρίζει αλλά ο χρόνος.Ο χαρακτήρας αρχιτέκτονας του Keannu ζει στο 2004 ενώ η γιατρός της Sandra στο 2006 και χάρη σε ένα μαγικό γραμματοκιβώτιο και μόνο μπορούν να επικοινωνήσουν.Πρέπει να προσπαθήσουν να νικήσουν το εμπόδιο του χρόνου ειδικά όταν ο ένας από τους δύο δεν έχει αρκετό μπροστά του καθώς θα σκοτωθεί σε ένα δυστύχημα. Περισσότερες λεπτομέρειες για την υπόθεση δε θω πω γιατι θα χαλάσω το φιναλε αλλά όποιος έχει δει τέτοιες ταινίες μπορεί να καταλάβει την κατάληξη του ζευγαριού.Ο Keannu είναι αρκετά καλός στο ρόλο του ενώ η συμπρωταγωνίστρια του δίνει μια πολύ επίπεδη και βαριεστημένη ερμηνεία για το ταλέντο της.
Το πρόβλημα της ταινίας είναι το ίδιο το σεναριακό εύρημα του ταξιδιού στο χρόνο και της χρονικής διαφοράς ανάμεσα στους δυο ερωτευμένους πρωταγωνιστές.Μπορείς πολύ εύκολα να ερωτευτείς κάποιον που δεν έχεις συναντήσει ποτέ σου και μόνο από την επικοινωνία σας και μπορεί κάποιος που δεν άγγιξες ποτέ σου να είναι ότι πιο αληθινό έχεις ζήσει ποτε στη ζωή σου.Μπορείς και να τα παρατήσεις όλα για να ζήσεις το όνειρο σου με κάποιον που δε συνάντησες ποτέ σου γιατί έχει μιλήσει στην καρδιά και στην ψυχή σου και αν η ταινία περιοριζόταν σε αυτά θα ήταν καλή και πιστευτή.Αλλα μπαίνοντας στα χωράφια της φαντασίας και στα παράδοξα του ταξιδιού στο χρόνο στο δεύτερο μισό της χάνει τον βηματισμό της και από ένα σημείο και μετά οι σεναριακές τρύπες στην πλοκή της και οι αδυναμίες τις να δικαιολογήσει την εξέλιξη της ιστορίας σε  δυσκολεύουν να την αποδεχτείς.Ούτε το τέλος έχει να μας πει κάτι νέο ώστε να μας αφήσει τουλάχιστον με μια θετική τελική εντύπωση.

Σίγουρα οι συντελεστές της έχοντας ένα τέτοιο δυνατό ζευγάρι στη διάθεση τους για τους βασικούς ρόλους θα έπρεπε να μας δώσουν κάτι καλύτερο αλλά μάλλον θα χρειαζόταν κάποιος πιο έμπειρος σκηνοθέτης απο τον αργεντινό και σχετικά άγνωστο Alejandro Agresti. Ισως οι γυναίκες να την εκτιμήσουν περισσότερο αλλά σαν άντρα η ταινία δε μου πρόσφερε κάτι  και μου άφησε χλιαρή τελική εντύπωση.


5/10 Μέτρια


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...