Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2013

A Good Year (2006)

Τι χρειάζεσαι για να κάνεις μια εξαιρετική ταινία;Σίγουρα καλούς ηθοποιούς,σωστά δομημένο σενάριο πανέμορφες τοποθεσίες και σκηνοθέτη καλό γνώστη του αντικειμένου.Αν τα έχεις όλα αυτά και δουλέψεις σωστά και μεθοδικά τότε η ταινία θα βγει τουλάχιστον καλή.Το A Good Year (2006) του Ρίντλευ Σκοτ θα μπορούσε να είναι μια τέτοια εξαιρετική ταινία με το καστ του.Το αν είναι όμως τελικά κάτι το ξεχωριστό και αντάξιο των γνωστών ονομάτων του θα το αναλύσω στις επόμενες γραμμές.








Ο Μαξ (Ράσελ Κροου) είναι ένας αδίστακτος παλιοχαρακτήρας που έχοντας κόψει τους δεσμούς του με το παρελθόν πλέον ζει κι εργάζεται στο Λονδίνο σαν επιτυχημένος επενδυτικός σύμβουλος .Οταν όμως μαθαίνει ότι ο αγαπημένος του θείος και ο άνθρωπος που τον μεγάλωσε του άφησε το γαλλικό κτήμα και τους αμπελώνες του γυρίζει και ξεκινά ένα ταξίδι αυτογνωσίας και ωρίμανσης επιστρέφοντας στα μέρη και στις μνήμες των παιδικών του χρόνων.Η γνωριμία του με μια πανέμορφη γαλλιδούλα (Μαριόν Κοτιγιάρντ) και η ανακάλυψη των πραγμάτων που πραγματικά ομορφαίνουν και γεμίζουν μια ζωή θα τον κάνει να αλλάξει σαν άνθρωπος και να αναθεωρήσει τα σχέδια και την κοσμοθεωρία του.Η υπόθεση δεν είναι κάτι που δεν το έχουμε ξαναδεί τόσες και τόσες φορες εξάλλου η ταινία είναι κινηματογραφική μεταφορά του ομότιτλου βιβλίου του γνωστού Peter Mayler.Ουτε το φινάλε του έχει κάτι που θα σε κάνει να εκπλαγείς.



Η ταινία αυτή επανασυνδέει το δίδυμο των Σκοτ και Κροου που μας έδωσε τον επικό Gladiator στον οποίο και οι δυο έλαμψαν ο καθένας από το δικό του πόστο χαρίζοντας μια μια ταινία που θα μείνει στην παγκόσμια κινηματογραφική συνείδηση.Δεν το κάνουν κι εδώ όμως καθώς και οι δυο δείχνουν φανερά έξω από το στοιχείο τους.Ο Ριντλευ Σκοτ χειρίζεται κάπως αδιάφορα το ρομαντικό στοιχείο ενώ ο Ράσελ Κρόου δεν δείχνει ικανός να στηρίξει ερμηνευτικά τις αστείες σκηνές που απαιτεί ο ρόλος σε μια ρομαντική κομεντι.Είναι εξαιρετικός δραματικός ηθοποιός και το έχει αποδείξει αλλά η μετάβαση από τον δραματικό στον κωμικό ρόλο δεν είναι εύκολη.Η Μαρίον Κοτιγιάρντ πάλι δεν δυσκολεύεται να παίξει τον εαυτό της στον ρόλο μιας πανέμορφη φινετσάτης και τσαχπίνας γαλλίδας.

Φυσικά σε μια ταινία που διαδραματίζεται στη γαλλική επαρχία και σε περιοχή με μεγάλους αμπελώνες το σκηνικό και το τοπίο παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο και ξεχωρίζει.Εδώ πρέπει να ομολογήσω ότι τρέφω μια ιδιαίτερη συμπάθεια για τις ταινίες που επιλέγουν να μας μεταφέρουν σε επαρχιακούς αμπελώνες και στις οποίες το κρασί παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο όπως το French Kiss.Δε μπορώ να φανταστώ πιο όμορφο λόγο και μέρος για να ζεις. 

Η ταινία δεν επαληθεύει τις προσδοκίες που γεννάει το ακουσμα των φανταχτερών ονομάτων της αλλά βλέπεται σαν μια ευχάριστη ιστορία και δε σε κάνει να νίωσεις ότι σε κοροϊδεύουν ή σε προσβάλουν σαν θεατή σε κανένα σημείο.

6/10 Συμπαθητικό
 


2 σχόλια:

  1. δεν την εχω δει ακομη αλλα δεν μου τραβηξε το ενδιαφερον κ τοσο .φανταζομαι το περπατωντας στα συνεφα να το εχεις δει μιας κ σου αρεσουν οι αμπελωνες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. http://oposstroneiskoimasai.blogspot.gr/2013/01/a-walk-in-clouds-1995.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...