Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

Αγάπη



Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ.
Και με είδε μια αχτίδα

Δροσούλα το ιλαρό το πρόσωπό της
κι εγώ ήμουν το κατάξερο ασφοδίλι.
Πώς μ’ έσεισε το ξύπνημα μιας νιότης,
πώς εγελάσαν τα πικρά μου χείλη!

Σάμπως τα μάτια της να μου είπαν ότι
δεν είμαι πλέον ο ναυαγός κι ο μόνος,
κι ελύγισα σαν από τρυφερότη,
εγώ που μ’ είχε ΠΕΤΡΑ κάνει ο πόνος.


Αγάπη - Καριωτάκης


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...