Πέμπτη, 30 Απριλίου 2015

Την αγάπησα ενάντια στη λογική




Την αγάπησα ενάντια στη λογική, ενάντια στη βεβαιότητα, ενάντια στην ηρεμία, ενάντια στην ελπίδα, ενάντια στην ευτυχία. - Charles Dickens


Σάββατο, 25 Απριλίου 2015

Καντάτα



Ἕνα περίεργο ἐπεισόδιο διαβάζαμε τελευταία στὶς ἐφημερίδες,
ἕνας ἄντρας πῆγε σ᾿ ἕνα ἀπ᾿ αὐτὰ τὰ «σπίτια»,
πῆρε μιὰ γυναῖκα,
μὰ μόλις μπαίνουν στὸ δωμάτιο,
ἀντὶ νὰ γδυθεῖ καὶ νὰ ἐπαναλάβει τὴν αἰώνια κίνηση,
γονάτισε μπροστά της, λέει, καὶ τῆς ζητοῦσε νὰ τὸν ἀφήσει
νὰ κλάψει στὰ πόδια της. Ἐκείνη βάζει τὶς φωνές,
«ἐδῶ ἔρχονται γιὰ ἄλλα πράγματα»,
οἱ ἄλλοι ἀπ᾿ ἔξω δώστου χτυπήματα στὴν πόρτα.
Μὲ τὰ πολλὰ ἄνοιξαν καὶ τὸν διώξανε μὲ τὶς κλωτσιὲς
— ἀκοῦς ἐκεῖ διαστροφὴ νὰ θέλει, νὰ κλάψει μπρός σε μιὰ γυναῖκα.
Ἐκεῖνος ἔστριψε τὴ γωνία καὶ χάθηκε καταντροπιασμένος.
Κανεὶς δὲν τὸν ξανάδε πιά.
Καὶ μόνο ἐκείνη ἡ γυναῖκα,
θὰ ᾿ρθεῖ ἡ ἀναπότρεπτη ὥρα μιὰ νύχτα, ποὺ θὰ νοιώσει τὸν τρόμο ξαφνικά,
πῶς στέρησε τὸν ἑαυτὸ τῆς ἀπ᾿ τὴν πιὸ βαθιά,
τὴν πιὸ μεγάλη ἐρωτικὴ πράξη
μὴν ἀφήνοντας ἕναν ἄντρα νὰ κλάψει στὰ πόδια της.
 
Καντάτα - Λειβαδίτης Τάσος

Καλημέρα


Σάββατο, 18 Απριλίου 2015

Μυγδαλιά



Κι ακόμα δεν μπόρεσα να καταλάβω 
μπορεί να πεθάνει
μια γυναίκα που αγαπιέται.

Έχει στον κήπο μου μια μυγδαλιά φυτρώσει 
κι είν’ έτσι τρυφερή που μόλις ανασαίνει 
μα η κάθε μέρα, η κάθε αυγή τήνε μαραίνει
 και τη χαρά του ανθού της δε θα μου δώσει.

Κι αλίμονό μου! εγώ της έχω αγάπη τόση… 
Κάθε πρωί κοντά της πάω και γονατίζω 
και με νεράκι και με δάκρυα την ποτίζω 
τη μυγδαλιά που ‘χει στον κήπο μου φυτρώσει.

Αχ, της ζωούλας της το ψέμα θα τελειώσει
όσα δεν έχουν πέσει, θα της πέσουν φύλλα 
και τα κλαράκια της θε ν’ απομείνουν ξύλα. 
Την άνοιξη του ανθού της δε θα μου δώσει

Κι όμως εγώ ο φτωχός της είχ’ αγάπη τόση…

Μυγδαλιά - Κώστας Καριωτάκης 


Καλημέρα


Moonlit Night

Moonlit Night - Friedrich Hechelmann

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

Καληνύχτα


Bird-Understander


Of many reasons I love you here is one
the way you write me from the gate at the airport
so I can tell you everything will be alright
so you can tell me there is a bird
trapped in the terminal      all the people
ignoring it       because they do not know
what to do with it       except to leave it alone
until it scares itself to death
it makes you terribly terribly sad 
You wish you could take the bird outside
and set it free or       (failing that)
call a bird-understander
to come help the bird 
All you can do is notice the bird
and feel for the bird       and write
to tell me how language feels
impossibly useless
but you are wrong 
You are a bird-understander
better than I could ever be
who make so many noises
and call them song 
These are your own words
your way of noticing
and saying plainly
of not turning away
from hurt
you have offered them
to me       I am only
giving them back
if only I could show you
how very useless
they are not

 Bird-Understander - Graig Arnold

Nel camerino

Nel camerino - Antonio Laglia

Καληνύχτα


Δευτέρα, 13 Απριλίου 2015

"Heaven" has different Signs to me



"Heaven" has different Signs—to me—
Sometimes, I think that Noon
Is but a symbol of the Place—
And when again, at Dawn,

A mighty look runs round the World
And settles in the Hills—
An Awe if it should be like that
Upon the Ignorance steals—

The Orchard, when the Sun is on—
The Triumph of the Birds
When they together Victory make—
Some Carnivals of Clouds—

The Rapture of a finished Day—
Returning to the West—
All these—remind us of the place
That Men call "paradise"—

Itself be fairer—we suppose—
But how Ourself, shall be
Adorned, for a Superior Grace—
Not yet, our eyes can see— 

 "Heaven" has different Signs to me - Emiy Dickinson

Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

Παρασκευή, 3 Απριλίου 2015

Καληνύχτα


Fisherman and The Siren


Knut Ekwall -  Fisherman and The Siren


Rain



The afternoon has brightened up at last
  For rain is falling, sudden and minute.
 Falling or fallen. There is no dispute:
Rain is a thing that happens in the past.

Who hears it fall retrieves a time that fled  
When an uncanny windfall could disclose
To him a flower by the name of rose
  And the perplexing redness of its red.

Falling until it blinds each windowpane,
Within a suburb now long lost this rain  
Shall liven black grapes on a vine inside
A certain patio that is no more.  

A long-awaited voice through the downpour Is from my father. 
He has never died. 

 Rain - By Jorge Luis Borges

Καληνυχτα


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...